Sotiris Liagas/

Εισαγωγή στην Python - Μάθημα 3 - Επανάληψη

image-5.jpeg
Παιδιά, στα τρία μαθήματα που κάναμε ως τώρα είδαμε τα βασικά για να φτιάχνουμε ένα απλό πρόγραμμα και να λύνουμε απλά προβλήματα με τον υπολογιστή.
Παρακάτω σας γράφω συνοπτικά ό,τι έχουμε δει ως τώρα με παραδείγματα για τα μελετήσετε το Σαββατοκύριακο.

Τη Δευτέρα θα λύσουμε μερικά ακόμη προβλήματα σαν αυτά της φωτοτυπίας και θα μάθουμε μερικές νέες εντολές.

Τι έχουμε δει: print() input() int() str() float()

print()

Δείχνει στην οθόνη ό,τι έχουμε μέσα στην παρένθεση. Αν έχουμε κείμενο πρέπει να βάλουμε και εισαγωγικά π.χ. print("hello"), ενώ δε χρειάζονται εισαγωγικά στους αριθμούς π.χ. print(1024). Αν θέλουμε να δείξουμε και αριθμούς και κείμενο με το print(), τα χωρίζουμε με κόμμα π.χ. print("I am", 7, "years old.")

print("hello")
print(256)
print("I am", 7, "years old.")

ilikia = input("Γράψε την ηλικία σου: ")
print(ilikia)
print("είσαι", ilikia, "χρόνων")

input()

Με το input() ζητάμε από αυτόν που χρησιμοποιεί το πρόγραμμα να εισάγει ο ίδιος έναν αριθμό ή ένα κείμενο. Για να "θυμάται" ο υπολογιστής αυτό το κείμενο ή αριθμό, πρέπει πριν το input() να φτιάξουμε μια μεταβλητή π.χ. ilikia = input("πόσο χρόνων είσαι? ") ή onoma = input("πώς σε λένε? ")
Το κείμενο που μπαίνει μέσα στο input() είναι ΜΟΝΟ για να μας βοηθάει να καταλάβουμε τι πρέπει να γράψουμε. Για τον υπολογιστή ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΝΟΗΜΑ.

onoma = input("Πώς σε λένε στο μικρό? ")
eponimo = input("Πώς σε λένε στο επώνυμο? ")
print(onoma, eponimo)
print("Το ονοματεπώνυμό σου είναι:", onoma, eponimo)

int()

Όπως είπαμε, ο υπολογιστής "θεωρεί" αυτόματα πως ό,τι πληροφορία του δίνουμε με το input() είναι ΚΕΙΜΕΝΟ, ας είναι και αριθμός. Για να μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε έναν αριθμό ως ΑΚΕΡΑΙΟ αριθμό, δηλαδή να κάνουμε πράξεις, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε πρώτα το int() π.χ.:

ilika = input("Τι ηλικία έχεις? Θα τη διπλασιάσω!")
ilikia = int(ilikia)
print(2 * ilikia)

Χωρίς τη δεύτερη γραμμή, που μετατρέπει την ilikia από "κείμενο" σε "ακέραιο αριθμό", το παραπάνω πρόγραμμα δε θα λειτουργούσε.

float()

Σήμερα μερικές ομάδες χρησιμοποιήσατε και το float(). To float() είναι ακριβώς ίδιο με το int(), αλλά είναι για ΔΕΚΑΔΙΚΟΥΣ αριθμούς.
Για να καταλάβετε τη διαφορά, το παραπάνω πρόγραμμα θα λειτουργήσει κανονικά αν βάλουμε ηλικία 18 ή 31 ή 9 ή 13, αλλά δε θα λειτουργήσει αν βάλουμε ηλικία 18.5 ή 32.5 ή 9.6.
Ένα παράδειγμα με float():

kila = input("Πόσα κιλά είσαι? ")
kila = float(kila)
print("Είσαι", kila, "κιλά.")

Το παραπάνω πρόγραμμα θα λειτουργήσει είτε γράψουμε 31 είτε γράψουμε 31.25, που είναι δεκαδικός αριθμός.

str()

Το str() μετατρέπει, με τον ίδιο τρόπο με τα δύο παραπάνω, μια πληροφορία που είναι αριθμός σε κείμενο. Πολλές φορές χρειάζεται να το κάνουμε κι αυτό. Σας γράφω ένα παράδειγμα και θα δούμε κι άλλα αργότερα στο εργαστήριο.

etos = 2019
etos = str(etos)
print("Εχουμε " + etos)

ΠΡΟΣΕΞΤΕ:
Εδώ το etos ΔΕΝ είναι αυτόματα ΚΕΙΜΕΝΟ γιατί ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΣΑΓΑΓΑΜΕ με το input(), είναι ΑΡΙΘΜΟΣ. Εμείς θέλουμε να το χρησιμοποιήσουμε σαν κείμενο οπότε στη δεύτερη γραμμή το μετατρέψαμε σε κείμενο με το str().

ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΠΙΣΗΣ:
Είπαμε ότι ο υπολογιστής ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ πράξεις με ΚΕΙΜΕΝΑ. Όταν έχουμε να κάνουμε με ΚΕΙΜΕΝΑ, με το + ο υπολογιστής απλώς ΕΝΩΝΕΙ τα κείμενα. Δεν τα προσθέτει! Παρατηρήστε την τρίτη γραμμή παραπάνω, είναι σαν να γράφαμε print("Έχουμε", etos)


ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ
Οι μεταβλητές είπαμε πως είναι θέσεις στη μνήμη του υπολογιστή για να θυμάται πληροφορίες που του δίνουμε.
Οι μεταβλητές έχουν ένα όνομα που το ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ π.χ. ilikia etos timi resta synolo arithmos1 arithmos2 agoria koritsia onoma eponimo γενικά ό,τι μας βολεύει.

ΠΡΟΣΟΧΗ:
Έχετε στον νου σας πως τα ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ έχουν δεκάδες χιλιάδες γραμμές κώδικα.
Όπως θα δούμε και στα μαθηματικά αργότερα, πολλές φορές όταν έχουμε ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ χρησιμοποιούμε μόνο ένα γράμμα για όνομα μεταβλητής π.χ. a b c x y z
Δείτε το παρακάτω παράδειγμα για να καταλάβετε καλύτερα:

arithmos1 = input("Γράψε έναν αριθμό: ")
arithmos2 = input("Γράψε άλλον έναν αριθμό: ")
arithmos1 = int(arithmos1)
arithmos2 = int(arithmos2)
print("Το άθροισμά τους είναι", arithmos1 + arithmos2)

x = input("Γράψε έναν αριθμό: ")
y = input("Γράψε άλλον έναν αριθμό: ")
x = int(x)
y = int(y)
print("Το άθροισμά τους είναι", x + y)

Το δεύτερο κομμάτι ΚΑΝΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ όμως είναι πιο σύντομο και ευανάγνωστο.

ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ

Αν θέλουμε μπορούμε να πούμε στον υπολογιστή να θεωρεί από την αρχή ΑΡΙΘΜΟ μια μεταβλητή, που εισάγουμε με το input(), έτσι:

arithmos1 = int(input("Γράψε έναν αριθμό: "))
arithmos2 = int(input("Γράψε άλλον έναν αριθμό: "))
print("Το άθροισμά τους είναι", arithmos1 + arithmos2)

Στο παραπάνω παράδειγμα δε χρειάστηκε να μετατρέψω τις μεταβλητές σε ΑΚΕΡΑΙΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ γιατί είπα στον υπολογιστή ό,τι εισαχθεί από το input() να το θεωρήσει αμέσως ακέραιο αριθμό int(input("........"))


Παιδιά, σε ΟΛΑ τα παραπάνω παραδείγματα ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΠΟΥ ΒΑΖΟΥΜΕ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΑΡΕΝΘΕΣΕΙΣ.

Την επόμενη εβδομάδα θα κάνουμε μαζί την φωτοτυπία που πήρατε σήμερα, σε περίπτωση που κάποιοι μπερδευτείτε!

No comments yet...